
آگاهی اهل بیت پیامبر علیهم السلام از درون انسانها بر آنان که معتقد به امامت ایشانند جای هیچ شکی نیست. از آنجا که حضرات معصومین حجت و خلیفه خداینددارای این فضیلتند که از آنچه در دلها می گذرد آگاهند.این است که می دانند چه در ذهنها خطور می کند و حاجت نگفته را برآورده می نمایند. در این گفتار به نمونه هایی از ذهن خوانی افراد از سوی امام یازدهم شیعیان اشاره می شود.
وَ أَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَلیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ (سوره ملک،آیه13)
گفتار خود را پنهان كنید یا آشكار(تفاوتى نمىكند)، او به آنچه در سینههاست آگاه است!
||ادامه مطلب ||

سید مسعود شجاعی طباطبایی ، متولد 1342 است. درست همان سالی که حضرت روح الله درفش حیدری اش را بلند کرد و وقتی که آن درفش بر تارک جهان اسلام به اهتزاز درآمد ، فقط 15 سال داشت. سبیلکی که پشت لبش سبز شد ، کفش کتانی را با پوتین عوض کرد و زد به دشت های باروت زده ی خوزستان و شد بسیجی روح الله. این بسیجی علاوه بر پاره های فولاد ، چشمی شیشه ای هم بر دوش داشت و غنیمت های ماندگاری هم از جهاد اصغر با خود به پشت جبهه ها آورد.
دو عکس زیر از اوراق ثبت شده به نام این بچه پیغمبرِ با صفا است. خودِ عزیزش درباره این دو عکس این گونه روایت کرده است:
||ادامه مطلب ||

حاج میرزا احمد عابد نهاوندی مشهور به حاج مرشد چلویی، شاعر متخلص به ساعی و از عارفان معاصر است که در حدود نودسالگی، در سال 1357 در تهران درگذشت.
حاج مرشد كه بود؟

وی در بازار تهران جنب مسجد جامع، طباخی داشت و برای مردم سخنرانیهای هفتگی برپا میكرد. چون با مردم با زبان شعر و پند و اندرز برخورد میکرد، به حاج مرشد معروف بود. تنها نسخه دیوان اشعار عرفانی ساعی، در زمان خود در آتشسوزی مغازهاش سوخت. از این رو پس از تدوین اشعار بهجامانده، به دیوان سوخته مشهور شد. او اجازه چاپ اشعار خود را نمیداد؛ اما پس از درگذشتش، تا کنون چند بار چاپ شده است.
||ادامه مطلب ||
اعمال همه ما را در هفته دوبار به محضر حضرت بقیة اللَّه علیهالسلام عرضه مىدارند و حضرت با دقت، آنها را نگاه مىکند و اگر خلاف اخلاقى پیدا شد، ناراحت مىشود. مرحوم شهید مدنى در این باره مىگفت: وقتى آقا اعمال ما را مىبیند که در آن گناه است، اشک مىریزد. امیدواریم ما از جمله کسانى باشیم که هر وقت امام عصر علیهالسلام پرونده اعمال ما را مىبیند، خوشحال باشد.

* درسى بخوانید که ملکوت را ببینید! علمى را بطلبید که به دل، نور است. طلبهاى که لقمه حرام در معده او وارد شود و یا بفهمد مشتبه است و بگیرد و بخورد، هیچ گاه نمىتواند مقامى را حیازت کند. اینجا جایگاه کمال و علم است و راهى است که خدا اینگونه انتخاب کرده است. هر کس غیر از این را مىخواهد، بگذرد و به دنبال کارهاى دنیوى برود.
* بسیار مقتضى است مسلمین جهان اعم از روحانیین محترم و فرهنگیان کرام و طبقات اصناف و کارگران متدین، همگى به نوبه خود قدمى در راه حفظ و تبلیغ دین خویش، بردارند. هر فردى از مسلمان ها آنچه را از احکام الهى فرا گرفته، واجب اکید است در موقع مقتضى به افراد غیر مطلع، ابلاغ کند و این تکلیف خطیر، به نام مسئله ارشاد جاهل نامیده مىشود.
* چه خوب است منابر گویندگان، جُنگى باشد مملو از احکام الهى و مسائل اصول دین و فروع آن و بحث هاى اخلاقى و پندهاى تنبیهى و سرگذشت انبیا و اوصیا و شواهد علمى و استدلالى و مثال هاى زنده و روشن و ترساندن مردم از عذاب الهى و تطمیع به رحمت ایزدى و بالاخره باغى پر از میوههاى گوناگون و موزهاى مملو از اجناس پرقیمت.
||ادامه مطلب ||

To fall in love
عاشق شدن
To laugh until it hurts your stomach
آنقدر بخندی كه دلت درد بگیرد
To find mails by the thousands when you return from a
vacation.
بعد از اینكه از مسافرت برگشتی ببینی هزار تا نامه داری
To go for a vacation to some pretty place.
برای مسافرت به یك جای خوشگل بروی
To listen to your favorite song in the radio.
به آهنگ مورد علاقهات از رادیو گوش بدهی
To go to bed and to listen while it rains outside.
به رختخواب بروی و به صدای بارش باران گوش بدهی
To leave the Shower and find that
the towel is warm
از حمام كه آمدی بیرون، ببینی حو لهات گرم است!
||ادامه مطلب ||
بسم الله الرحمن الرحیم
برخی از علمای ربانی در کنار تهذیب نفس و خودسازی با بندگی خدا، نوکری اهل بیت علیهم السلام را با تبلیغ معارف مکتب ایشان را همّ و غم خود قرار دادند.
آیت الله العظمی بهجت می فرماید:
«زیاد بوده اند از میان علما كسانى كه زیر بار مرجعیت و ریاست نرفتند، و شاید بعضى از آن ها خود را از دیگران اعلم مى دانستند!» (1)
یکی از این عالمان الهی، آیت اللّه «حاج شیخ غلامرضا یزدی فقیه خراسانی» است که با عمل به وظیفه، در تحصیل رضا و قرب الهی گوی سبقت را از دیگران ربوده بود.
عارف کبیر آیةالله سید جمال گلپایگانی(ره) درباره ایشان فرموده بودند: «ما بیست نفر بودیم که برخی به درجه اجتهاد و مرجعیت نایل شدیم، ولی هیچکدام مثل حاج شیخ غلامرضا نشدیم» (2)
||ادامه مطلب ||
چه رمزی است میان عیسی (علیه السلام) و حسین (علیه السلام)؟! شاید کوتاه سخن آن باشد که عیسی زنده کنندهی مردگان است و جسمها را روح میبخشد امّا حسین (علیه السلام) زنده کنندهی ارواح مرده است، دلهای پریشان و غم زده را حسین (علیه السلام) زندگی میبخشد. عیسی (علیه السلام) به برکت حسین (علیه السلام) است که مرده را زنده میکند و این از همان روز اول برای عیسی (علیه السلام) رقم خورد .

وقتی حضرت مریم (سلام الله علیها) در زمان تولد حضرت عیسی از درد زایمان بی قرار شد در صحرا در زیر درخت خرمایی که خشک شده بود، پناه گرفت. خداوند به برکت او، درخت را سبز نمود و خرمای تازه بر وی عرضه شد: "وَ هُزّی إلیک بجذع النخّلةِ تساقط علیک رُطباً جَنیّاً." (19/25)
بر این اساس آن درخت خرمای خشکیده را "نخل مریم" مینامند.
||ادامه مطلب ||
انسان ها در برابر نعمت هایی که به آنها داده شده است تکالیفی دارند که وظیفه انسان در برابر دین و آبرو و اهل و عیال و اموال خود پشتیبانی از آنهاست و کوتاهی واهمال در قبالشان (بی غیرتی) نتایج وخیمی برای خود و خانواده و هم برای اجتماع در پی دارد.

"[إِنَ] النَّاسَ فِیَّ أُسْوَةٌ " (الکافی/ج7/ص266) یعنی من به شما الگو هستم. امام حسین نگفت: من زیر بار یزید نمیروم. فرمود:"مِثْلِی لَا یُبَایِعُ مِثْلَه " (بحارالانوار/ج44/ص324) مثل حسین زیر بار مثل یزید نباید برود. یک وقت میگوید: من زیر بار او نمیروم. میگوییم: خوب این قصهی شخصی است. امام حسین خودش را گفته است. گفته: من زیر بار یزید نمیروم. قصهی شخصی است. نمیگوید: من زیر بار او نمیروم.
حضرت در فرمایش خود می فرمایند : هرکس مثل من است، نباید زیر بار کسی برود که مثل یزید است. "مِثْلِی لَا یُبَایِعُ مِثْلَه " یعنی یک جریان است، یک امر شخصی نیست. حالا یک حسینی بود، زیر بار یزید نرفت. هرکس مثل حسین است، نباید زیر بار هرکس برود که او مثل یزید است. این خیلی مهم است.
||ادامه مطلب ||
- كپی برداری از این وبلاگ فقط با ذكز منبع مجاز میاشد !
- طراح و پشتیبان: کبوترحرم







عباس هدایتی

